Χρειαζόμαστε επειγόντως το δέκατο τρίτο γράμμα του Ελληνικού αλφάβητου, που το λένε Ν!

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 159, Μάρτιος - Απρίλιος 2016

Χρειαζόμαστε επειγόντως το δέκατο τρίτο γράμμα του Ελληνικού αλφάβητου, που το λένε Ν!

Χρειαζόμαστε επειγόντως το δέκατο τρίτο γράμμα του Ελληνικού αλφάβητου, που το λένε Ν!

 

Το θέμα σε κείμενο

 

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

Το Νί οι αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν Νῦ και Νῶ και σε πολλές πόλεις της Ελλάδος το έγραφαν όπως και σήμερα Ν, ενώ με κάποιες παραλλαγές του ίδιου σε αρχαιότερα αλφάβητα στην Κρήτη, Κόρινθο, Αττική που κατέληξαν στο σημερινό. Συνήθως ήταν σε στενή σχέση με το Μ. Από το Ν των Ελλήνων προ- ήλθε το λατινικό και στη συνέχεια το ευρωπαϊκό. Από φωνητική άποψη το Ν είναι ημίφωνος φθόγγος, ένρινος, ηχηρός και συνεχής.

Στον Κρατύλο του Πλάτωνα διαβάζουμε ότι «ως προς το Νῦ –ο ονοματοθέτης– το έσω αισθανόμενος της φωνής ονόμασε το ένδον και το εντός, ως να εξομοιώνει τα έργα προς τα γράμματα…».
Νῦ, το στοιχείον της Αλφαβήτου, ότι νυγμόν τινά έχει η τούτου εκφώνησις. (εκ του νύσσω = κεντώ, κεντρίζω, τρυπώ, τσιμπώ, τσίμπημα). Σαν να μπαίνει σε λειτουργία – ενέργεια ο εγκέφαλος, ο Νους.
Άρα, όπως γράφει η Άννα Τζιροπούλου-Ευσταθίου, στο βιβλίο “Ο ΕΝ ΤΗ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ”, «το γράμμα Ν εξομοιούται προς το Νοῶ. Προφέροντας παρατεταμένα το Ννννν… αισθάνεσαι δόνησιν εις τον εγκέφαλον, εσωτερικόν κραδασμόν, που σύμφωνα με την ιατρική επιστήμη, συντελεί στην εισροή οξυγόνου προς εγκέφαλο που ενισχύει την “νόησι”, “το νοεῖν” !

Γερμανικό περιοδικό δημοσίευσε σχετικό αφιέρωμα καταλήγοντας ότι οι κουρασμένοι – καταπονημένοι μιλάνε ένρινα, με τη μύτη, επιδιώκοντας εισροή οξυγόνου. (P.J. Blumenthal – DER BUCHSTABEN, 1996). Γι' αυτό όσες λέξεις έχουν σχέση με Νοημοσύνη εμπεριέχουν το Ν και το Μ, ένρινα γράμματα.
Ο Πλούταρχος γράφει ότι “Νοῦς ἀρχικός ἐστι τοῦ λόγου, ὁ δὲ λόγος ὑπηρετικὸς τοῦ νοῦ” (Περί Παίδων αγωγής). Και ο νους από το ρήμα νέω, το πορεύεσθαι.
Ουδέν ταχύτερον του Νοός. Αλλά διά νοήσεως πορευόμεθα. Ν και εω = νέο.
Νόηση και πλεύση. Και ο Αριστοτέλης γράφει ότι “ καὶ οὗτος ὁ νοῦς χωριστὸς καὶ ἀπαθὴς καὶ ἀμιγής τῇ οὐσίᾳ ὢν ἐνέργεια” (Περί Ψυχής).
Με το κέντρισμα του εγκεφάλου λειτουργεί ο Νους και οι έννοιες, ο Λόγος, το Λογικό, ο διάλογος, το προνοείν, το μετανοείν, η γνώση και απόγνωση, η διάνοια, η υπόνοια, η παράνοια, η άρνηση, η γνώμη, η νεύση (συμφωνία), η διαφωνία, η ανάμνηση, η υπόμνηση, η μνημοσύνη, η απόγνωση, η παραφροσύνη…
Στα Μαθηματικά δηλώνει απροσδιόριστο αριθμό. Στην κυκλοφορία σημαίνει νέο οδηγό. Στην φυσική Ν είναι σύμβολο μέτρησης Νιούτον. Στη χημεία Ν είναι το σύμβολο του Αζώτου και στην Αστρονομία σύμβολο αστέρων φασματικού τύπου. Στα Ομηρικά Έπη ν μικρό η 13η Ραψωδία Οδύσσειας και με κεφαλαίο Ν η 13η Ραψωδία Ιλιάδος.
Το Ν είναι το “νοητικώτερον” γράμμα του Ελληνικού αλφάβητου, το γράμμα της Νοήσεως που ονόμασε όπως είπε ο Πλάτων όλα τα εΝτός και του Νου που πάει παντού και που ο Όμηρος τα ταχύπλοα πλοία τα λέει ότι μοιάζουν με νόημα [νήες ωκείαι (πλοία ταχέα) ως νόημα (Οδύσσεια, η 36)]. “ Ὁ γαρ νοῦς κινεῖ ” γράφει ο Αριστοτέλης. Η Αθηνά, θεά της Σοφίας, καθοδηγούσε την κατασκευή πλοίων και την πρώτη πεντηκόντορο καθοδήγησε τον Δαναό να τη φτιάξει. Η Ναῦς των Ελλήνων είναι του Νου κατασκεύασμα για να πλέουν – νέουν οι νέοι! Αλλά και ο Ναός εκεί στο Ν έχει την προέλευση! Γι' αυτό και πρέπει το Ν να γράφεται παντού προκειμένου να δίνει την πραγματική πληροφόρηση, σημειολογική και γραμματική.
Δυστυχώς όμως στις μέρες μας το γράμμα Ν οι Νεοέλληνες το έβγαλαν απ’ την ζωή τους με άσχημο διωγμό από δήθεν ειδικούς και γλωσσομαθείς, που αποδείχθηκαν ανεπαρκείς και διώκτες Ελληνικής γλώσσας, σκορπώντας σύγχιση εννοιολογική και βάρβαρη καταστροφή που ανάγκασαν τον Νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη να το ονομάσει “Γενοκτονία”…
Το Ν σιγά σιγά δεν προφέρεται στο τέλος των λέξεων από πολλούς. Είναι πολλά που με άθλιο τρόπο αφαίρεσαν από την ζωή του Νεοέλληνα Έλληνες και ξένοι αγνοώντας την σημασία του Ελληνικού πολιτισμού. Με τον τρόπο που έκλεψαν τα επιτεύγματα του Έλληνα σε όλες τις επιστήμες και τα δημιουργήματά του που χωρίς ντροπή γεμίζουν τα μουσεία τους, έτσι έκλεψαν και το Αλφάβητο και την γλώσσα που της αλλοίωσαν τις έννοιες παραφράζοντας (λόγω μη κατανοήσεως) και τα σύμβολά μας, γι' αυτό και είναι ανάγκη να τα επιστρέψουν μαζί με τα μάρμαρα του Παρθενώνα (όχι του Έλγιν!). Ναί, το Ν που σιγά σιγά αφαιρούν στα σχολικά βιβλία και την καθημερινότητα είναι μεγαλύτερης αξίας από τα ευρώ των μνημονίων που υπογράφουν οι πολιτικοί μας πάσης ιδεολογίας (ελλιπούς).
Ξυπνήστε, αντισταθείτε, χρησιμοποιήστε το Ν (του Νου) στη ζωή μας. Ο Πολιτισμός του Νου είναι η μεγαλύτερη Εθνική Αντίσταση σήμερα! Διαβάστε πώς αντέδρασε ο Οδυσσέας Ελύτης που ήξερε να γράφει με το “Νι και με τι Σίγμα”, να ακριβολογεί και να εμπνέει γνωρίζοντας τη σημασία της μερικής και ολικής Ελληνικής γλώσσας:
ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ
Κάποτε, μια μέρα χειρότερη και της Κυριακής, το συνειδητοποίησα!
Η πρωτεύουσα σ’ όλο το μάκρος της είχε γεμίσει τρύπες. Όχι απ’ αυτές που ανοίγουν οι εργάτες του Δήμου στους υπονόμους. Μιλώ για τις άλλες, πάνω στις προσόψεις των υψηλών κτιρίων, όπου προσεκτικά στήνονται οι επιγραφές εταιρειών, ιδρυμάτων και καταστημάτων. ΦαρμακείΟ, καφενείΟ, Αιμα-τολογικΌ ΚέντρΟ, ΠαιδαγωγικΌ ΙνστιτούτΟ. Που ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Στο τηλεγραφείο των νευμάτων μεγάλη αναστάτωση επικρατεί σ’ όλη τη γειτονιά. Μήπως είναι κανένας ξένος δάχτυλος του τύπου NOVA MAKEDONIA, ή μήπως του ‘φυγε του μπογιατζή το τελευταίο ψηφίο και έμεινε ανολοκλήρωτο από αμέλεια ή, δεν αποκλείεται, από οικονομία;
Μα είναι δυνατόν; Να σου φτιάχνει ο ράφτης ένα ωραίο σακάκι που το ένα του μανίκι του λείπει κι εσύ να κυκλοφορείς με καμάρι, όπως ο καστράτος που ιδίω δικαιώματι έμπαινε στα χαρέμια κι ας έλειπε κάτι…
Φαίνεται πως η ζωή αυτή δεν έγινε για να επιτευχθεί κάτι δύσκολο ή κάτι το υψηλό. Καθόλου. Έγινε για την ευκολία μας. “Πονάει δόντι, βγάζει δόντι” που έλεγαν οι παλαιοί. Πονάει περισπωμένη, βγάζει περισπωμένη· πονάει δασεία, βγάζει δασεία. Και λαμπρά ταιριάζουν όλα.
Συγγνώμην, το σώβρακό σου δεν τα’ αφήνεις να φαίνεται ποτέ του.
Αλλά το φορείς. Δεν είναι το πρακτικό μέρος των πραγμάτων που πρωτεύει στην ζωή μας. Τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας διαβιούν κατά λάθος. Διαγράφουν το περιττόν και ας είναι ωραίον, κερδίζοντας μερικά εικοσιτετράωρα πλήξης. Αλλού, μακριά τους στάζει ο χυμός, έστω και ως ήχος στα χείλη μιας θυγατρός του Ομήρου.
Στις δέκα λέξεις μας οι πέντε είναι ξένες.
Ολοταχώς βαδίζουμε προς μιαν εσπεράντο παρά πέντε. Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία όπως αυτή του τελικού –ν, εκτός κι αν του ‘λειπε η οπτική του ήχου…

 

Υ.Γ. Είμαστε ευτυχείς που το περιοδικό μας ΝΑΙ έχει στον τίτλο του το γράμμα Ν, του Νοός.
Οι ασφαλιστές εργάζονται με το Νου!

 

Γιατί καταργήθηκε το γράμμα Ν στην Άλφα-Βήτα, διαβάστε στο www.zachariasandfriends.com/ενδιαφέρον/Αρχαία_Ελλάδα