«Παιδί μου μη λυπάσαι γιατί σε κάθε βήμα σου θα θυμάσαι την ανδρεία σου»! (Δίων)

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 158, Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2016

«Παιδί μου μη λυπάσαι γιατί σε κάθε βήμα σου θα θυμάσαι την ανδρεία σου»! (Δίων)

«Παιδί μου μη λυπάσαι γιατί σε κάθε βήμα σου θα θυμάσαι την ανδρεία σου»! (Δίων)

 

 

Το θέμα σε κείμενο

 

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

Ο Δίων, αναφέρει ότι μια Σπαρτιάτισσα που ο γιός της κουτσάθηκε στην μάχη και δυσφορούσε για αυτό, του είπε: «Παιδί μου μη λυπάσαι, επειδή σε κάθε βήμα σου θα θυμάσαι την ανδρεία σου»!

Λάκαινα γυνή του υιού αυτής εν παρατάξει χoλωθέντος και δυσφορούντος επί τούτω «μη λυπού τέκνον» είπε «καθ’έκαστον γαρ βήμα της ίδιας αρετής υπομνησθήση». 

Αρετή είναι μια λέξη που συνδέεται με τον άριστο και ανδρείο. Η αρετή έχει πολλές έννοιες μέσα της. Σημαίνει υπεροχή, πλεονέκτημα, δεξιότητα. Σημαίνει ικανότητα. Ταχύτητα. Αξίωμα, βαθμό, μεγαλείο, χάρισμα, χαρίσματα, χάρες. Σημαίνει προκοπή, ευδοκίμηση.

Η αρετή είναι κάτι που προέρχεται από το ρήμα αραρίσκω που σημαίνει συνδέω, προσαρμόζω, ενισχύω, τονώνω, συναρμόζω, στηρίζω, ταιριάζω, είναι ταιριαστά, είναι αρεστά. Η αρετή συνδέει όλα όσα αρμόζουν και αρέσουν σε άρρενα όπως η ικανότης, η δεξιότης, η προσκόλλησις σε κάθε αγαθό. (αρέσω, αρέσκω, αρεστή, αρετή). Ο άριστος είναι υπερθετικός βαθμός του επιθέτου αγαθός.

Η ανδρεία του γιού της Σπαρτιάτισσας τον οδήγησε στη μάχη για να ζήσει ελεύθερος και όχι δούλος.
Η ανδρεία ή δειλία καθορίζουν το πώς ζεις.

«Ελεύθερος άνθρωπος ο αυτού ένεκα και μη άλλου ζων» έγραψε ο Αριστοτέλης. Ο ίδιος είπε και ότι «πόλις, κοινωνία ελεύθερων εστί» (Αριστοτέλης Πολιτικά). Και ο Δημόκριτος είπε ότι «Η παρρησία (παν + ρήσις, ελευθερία λόγου) εστίν ίδιον ελευθερίας». Αυτοί που γίνονται δούλοι είναι αυτοί που παραδόθηκαν και νικήθηκαν στη μάχη, αυτοί που ηττήθηκαν, φάνηκαν κατώτεροι, ήσσονες (ήσσων – ήττων – λιγώτεροι, κατώτεροι). Δούλοι είναι οι δεμένοι. (Δέω = δένω = δούλος). Ο δούλος δεμένος.
Ο ελεύθερος κινείται και εργάζεται. Τα ανδράποδα ήταν οι δούλοι που αιχμαλωτίσθηκαν και ο νικητής ανήρ (ανδρείος) έθετε τον πόδα πάνω στον πεσμένο αντίπαλο νεκρό ή ζωντανό.
Οι λέξεις των αρχαίων Ελλήνων ανδράποδον, αμφίδουλος (από δύο γονείς δούλος), τρίδουλος (δούλος τρεις γενεές), εφτάδουλος (προ πολλού παντελώς δούλος) και δουλέκδολος (δούλος εκ δούλου) έφτασαν ως τις μέρες με άλλες παραλλαγές όπου άνθρωποι ζουν σκλαβωμένοι με διάφορες μορφές εργασιακές ή κοινωνικές ή εθνικές κάτω από προσχήματα και υποκρισίες δήθεν συμμαχιών και συμμάχων όπως ΝΑΤΟ, Αραβικά Κράτη, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ, ΕΣΣΑ, ΟΗΕ κ.λπ.
Είναι πολλοί οι «ανάπηροι» από μάχες στη ζωή και στους πολέμους δια μέσω των χρόνων και πολλοί ανάμεσά μας από τις μάνες τους ακούνε το «παιδί μου μη λυπάσαι… σε κάθε βήμα σου θα θυμάσαι την ανδρεία σου…»! τουλάχιστον οι Έλληνες έχουν «παράσημα πολλά ανδρείας» σε σωματικό και πνευματικό επίπεδο!
Οι γονείς μου, μου έμαθαν να δίνω μάχες και νοιώθω καλά που το ίδιο προσπαθώ να περάσω στα παιδιά μου να είναι ελεύθερα. Η ελευθερία είναι το ύψιστο αγαθό και στον ασφαλιστικό χώρο που εργάζομαι γνωρίζω ότι άνθρωποι που δεν έχουν να ζήσουν ή να νοσηλευτούν ΔΕΝ είναι ελεύθεροι.
Φτωχοί ζητιάνοι καταντούν όλοι εκείνοι που δεν έχουν την πρόνοια εξασφάλισης για υγεία και σύνταξη. Αιχμάλωτοι και εκείνοι που για ένα μεροκάματο ζουν δουλοπρεπώς από τον φόβο του αύριο… ξεκρέμαστοι σε «κακιά ώρα»…
Για την ελευθερία του να ζεις με υγεία και μια σύνταξη αγωνίσθηκαν πολλοί και κάποιοι έμειναν «ανάπηροι» στις μάχες. Το «ασφαλιστικό» κρατάει σε δουλοπρέπεια την Ελληνική κοινωνία όπου τρέμουν μην αρρωστήσουν ή γεράσουν χωρίς μια σύνταξη που υπόσχονται με «αλυσίδες» εφ’ όρου ζωής οι διάφοροι «αιχμάλωτοι» βαρβάρων, ανελληνόστολοι (μη φέροντες ελληνική ενδυμασία), επίβουλοι (με εναντίον μας σκέψη), ανάρσιοι (μη αρμόζοντες σε αυτόν τον λαό), εχθροί (εκτός των τοιχών μας) του πολιτικού συστήματος. 

Ο θεσμός της Ιδιωτικής Ασφάλισης είναι μια επιλογή ελεύθερη που επί αιώνες εφήρμοσαν οι Έλληνες που και οι ίδιοι ανακάλυψαν παγκοσμίως.
Δυστυχώς αρκετοί του πολιτικού συστήματος σε όλες τις αποχρώσεις (λόγω έλλειψης Παιδείας) στερούν από τους Νεοέλληνες το αυτονόητο, την ελεύθερη επιλογή που εφαρμόζουν όλοι οι άλλοι λαοί. Και δυστυχώς αποκρύπτουν ότι ι Ιδιωτική Ασφάλιση προϋπήρχε της Δημόσιας και ότι καλόν είναι αυτό που υπηρετεί τον άνθρωπο. Οι άνθρωποι γνωρίζουν καλά ότι η Υγεία και η Ζωή τους δεν είναι ούτε Δημόσια ούτε Ιδιωτική. Είναι προσωπικό θέμα χωρίς ταμπέλα.