Ο λόγος του αρχαίου ρήτορα Λυσία "Υπέρ Αδυνάτου" ανάπηρου, και οι Νεοέλληνες!

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 167, Ιούλιος - Αύγουστος 2017

 Ο λόγος του αρχαίου ρήτορα Λυσία "Υπέρ Αδυνάτου" ανάπηρου, και οι Νεοέλληνες!

 

 Ο λόγος του αρχαίου ρήτορα Λυσία "Υπέρ Αδυνάτου" ανάπηρου, και οι Νεοέλληνες!

Το θέμα σε κείμενο 

 

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

 

Όσα εκφώνησε με τον λόγο του στη Βουλή των Αθηναίων γύρω στο 403πΧ, ο μεγαλύτερος ρήτορας των αιώνων, Λυσίας, υπερασπιζόμενος έναν ανάπηρο πολίτη στο δικαίωμά του για συνταξιοδότηση από την Πολιτεία, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για όλους τους Έλληνες που ζουν στο 2017 και φυσικά α- φορούν τις ασφαλιστικές εταιρείες και ασφαλιστές.

Η υπόθεση είχε ως εξής: Ένας ανάπηρος είχε κριθεί συνταξιούχος τον προηγούμενο χρόνο αλλά ένας συμπολίτης του τον εμήνυσε στη Βουλή ότι παίρνει παράνομα το επίδομα σύνταξης από την πόλη, υποστηρίζοντας ότι κακώς συνταξιοδοτείται ως Αδύνατος γιατί και τέχνη γνωρίζει και δεν είναι ανάπηρος αφού ανεβαίνει σε άλογα όταν μετακινείται και κάνει παρέα με πλουσίους που ξοδεύουν πολλά. Άρα υποστήριζε ο κατήγορος, ο Αδύνατος ανάπηρος εξαπάτησε τις υγειονομικές υπηρεσίες και εισπράττει παράνομα σύνταξη που στερεί άλλους αδύναμους.

Ο Αδύνατος, με δικηγόρο τον Λυσία και πλούσια επιχειρηματολογία και αποδεικτικά στοιχεία (επιδεικνύοντας και τις δύο πατερίτσες του που τον βοηθούν στην αναπηρία), αντικρούει με πειστικότητα τις κατηγορίες προτείνοντας μάλιστα την ανταλλαγή περιουσιών τους (αντίδοση). Κέρδισε τη δίκη ανανεώνοντας το δικαίωμα να ξαναπάρει σύνταξη (δεν υπήρχαν ισόβιοι συνταξιούχοι). Απέδειξε ότι το κίνητρο της κατηγορίας ήταν ο φθόνος. Αντέκρουσε τις βασικές κατηγορίες και ζήτησε από τους βουλευτές που δίκαζαν την υπόθεση να βγάλουν δίκαιη απόφαση ώστε ο κατήγορος να μάθει στο μέλλον να μη σκέφτεται κακό για τους ασθενέστερους (μη τους ἀσθενέστερους ἐπιβουλεύειν) και ακόμα τους υπενθύμισε ότι η πολιτεία έδωσε το χρηματικό βοήθημα, πιστεύοντας πως οι τύχες είναι κοινές για όλους και στις συμφορές και στα αγαθά. Τους τόνισε επίσης, ότι εάν του έκοβαν τη σύνταξη από την κατηγορία του φθονερού, παρόλο ότι αποδεικνύεται ότι είναι ανάπηρος, θα τον κατέστρεφαν άδικα εάν του αφαιρούσαν αυτά που του έδωσαν όταν ήταν νεότερος, τώρα που είναι ανάπηρος και έρχονται τα γηρατειά και οι αρρώστιες και όσα τις ακολουθούν... Για το ότι ανεβαίνει σε άλογα να μετακινηθεί αποδείκνυε ότι δεν μπορούσε λόγω της συμφοράς και όχι από αλαζονεία.

Με το έργο αυτό "Υπέρ Αδυνάτου" του Λυσία μαθαίνουμε για την κοινωνική ασφάλιση - πρόνοια των Αθηναίων που προνοούσαν για τις κοινωνικά αδύναμες ομάδες κάτι που σήμερα υλοποιείται μέσω της Κοινωνικής και Ιδιωτικής ασφάλισης.

Η Βουλή που δίκαζε τις παρανομίες ήταν συμβούλιο από 500 Αθηναίους άνω των 30 ετών που εκλέγονταν με κλήρο. Όσοι δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν τα προς το ζην είχαν προστάτη την Πολιτεία που όμως είχε "μέτρα" για την προστασία της Κοινωνικής Πρόνοιας με μεγαλύτερο το μέτρο της εκχώρησης σε κάθε πολίτη το δικαίωμα προστασίας και ελέγχου συνταξιοδότησης ή μη όπως δείχνει η υπόθεση "Υπέρ Αδυνάτου" του Λυσία.

Η προστασία του δημοσίου χρήματος ήταν θέμα Παιδείας.

Ενδιαφέρον έχει και η "αντίδοση", η ανταλλαγή περιουσίων για προστασία από συκοφάντες όπου ο κατηγορούμενος μπορούσε να ζητήσει ανταλλαγή εάν νόμιζε ο κατήγορος ότι ο "ανάπηρος" ζει πιο πλούσια από αυτόν!

Η "υπόθεση" του Αδυνάτου ταλαιπωρεί και σήμερα στο 2017 τους Έλληνες: Κόβονται κάποιων οι συντάξεις, κάποιοι "κλέβουν" το κράτος παίρνοντας συντάξεις που δε δικαιούνται, η Πολιτεία, η Κυβέρνηση είναι μακράν του κοινωνικού κράτους και της δικαιοσύνης και ισονομίας υπέρ των πολιτών της. Δυστυχώς ακόμη και πολλοί "ξένοι" που δεν συνεισέφεραν στο Δημόσιο Ταμείο εισπράττουν σε βάρος άλλων και καρπώνονται ΔΩΡΕΑΝ οφέλη που δε δικαιούνται ούτε λόγω ηλικίας ούτε λόγω εισφοράς, ούτε...

Δυστυχώς η υπόθεση της κοινωνικής πρόνοιας των Ελλήνων περιέπεσε στην αμάθεια διορισμένων του κομματισμού. Είναι πολλοί οι μη επαΐοντες και ελπίζουμε η κρίση να τους εκδιώξει από την διαχείριση της ασφάλισης των Ελλήνων και οι ασφαλιστές ας δραστηριοποιηθούν.

Ο Λυσίας γεννήθηκε στην Αθήνα μεταξύ 445-440 π.Χ. από πατέρα Συρακούσιο. Με την οικογένεια του είχε εργοστάσιο ασπίδων στον Πειραιά όπου εργαζόταν 120 δούλοι.

Όταν καταλύθηκε η δημοκρατία το 404 π.Χ. λόγω του δημοκρατικού του φρονήματος εκδιώχθηκε από τους τυράννους, ο αδελφός του θανατώθηκε, έχασε την περιουσία του, διέφυγε στα Μέγαρα και επιστρέφοντας έγραφε λόγους επί πληρωμή για λογαριασμό άλλων για να ζήσει. Πέθανε το 377 π.Χ.

Είχε γράψει για θέματα που κάλυπτε το πελατολόγιο του, κοινωνικά, οικονομικά, θρησκευτικά, ερωτικά και μοιάζουν με την σημερινή εποχή. Σώζονται 34 λόγοι του. Το έργο του "Υπέρ Αδυνάτου" καταργήθηκε από τη διδασκαλία στα ελληνικά σχολεία, μετά από εκπαίδευση πολλών ετών. Οι εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ εξέδωσαν τους υπερασπιστικούς λόγους του. Με αφορμή αυτό το άρθρο εύχομαι ακόμη περισσότεροι Έλληνες μα γευθούν τους καρπούς του ελληνικού πνεύματος.

Είναι η μεγαλύτερη Εθνική Αντίσταση!