Οι φρόνιμοι οικοδομούν την οικία τους στην πέτρα και δεν πέφτει από βροχή, ανέμους και ποταμούς...!

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 174, Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2018

Οι φρόνιμοι οικοδομούν την οικία τους στην πέτρα και δεν πέφτει από βροχή, ανέμους και ποταμούς...! 

Οι φρόνιμοι οικοδομούν την οικία τους στην πέτρα και δεν πέφτει από βροχή, ανέμους και ποταμούς...!

 

 

Το θέμα σε κείμενο 

 

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

 

Υπάρχουν στα ευχολόγια της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος πολλές ευχές και παρακλήσεις, που έχουν σημαντικό ενδιαφέρον, κυρίως για όλους τους Χριστιανούς, αλλά και για κάθε άνθρωπο που θα ήθελε να γνωρίσει το περιεχόμενο αυτών των προσευχών, ακόμα και ως παιδεία επί των νοημάτων τους, όπως με ενδιαφέρον διαβάζει κάποιος ποικίλα βιβλία συγγραφέων, χωρίς να ψάχνει την εθνικότητά τους ή το θρήσκευμά τους ή το πολιτικό πιστεύω τους. Ιδιαιτέρως στους ασφαλιστές, έχουν να πουν πάρα πολλά γύρω από την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια και πολλές φορές τη ματαιότητα των ανθρώπινων έργων.

Ερευνώντας το θέμα σε βιβλία της Εκκλησίας της Ελλάδος, βρήκα ευχές και αγιασμούς για Πρωθυπουργούς και Κυβερνήσεις, για τη γέννηση παιδιού, για αρραβώνες και γάμο, για θεμελίωση σπιτιών, επί τη ενάρξει παντός ιδιωτικού ή κοινωφελούς έργου, επί τη ενάρξει μαθημάτων στα σχολεία, επί θεμελιώσεως εκκλησίας ή οικίας, επί εγκαινίων πλοίου, επί τη ευλογήσει νέου οχήματος, επί ορκωμοσίας δημοσίων υπαλλήλων, υπέρ των ευεργετών Παιδείας και Έθνους, επί εγκαινίων αρδευτικών έργων, επί διασώσεως πόλεων, ευχές εις χωράφια, κήπους, αμπελώνες, ευχές επί ευλογήσει σπόρου, ευχές εις πάσαν ασθένειαν, εις βασκανίαν, ευχές για λεχώνες γυναίκες, ευχές μνημοσύνων και κεκοιμημένων, ευχές για ζώα και κτήνη, για ευλογία τυρών, ωών, κρέατος και εδεσμάτων, ευχές επί δυσκρασίας αέρων και κλυδώνος θαλάσσης, ευχές επί μιανθέντων σκευών ή τροφίμων, εις το ευλογήσαι αμπελώνα, οίνο, άλας, ποίμνη, δίκτυα, μέταξα, φύτευμα αμπελώνος, σε νόσους βοών, εις θεμελίωση οίκων και εις είσοδον σε νέο σπίτι, σε ευχέλαια, εξομολογήσεις και βάπτισμα, σε επιστροφή εις Ορθοδοξία από τη Λατινική Εκκλησία κ.λπ.

Στο τελετουργικό, ο αγιασμός των μικρών αυτών ευχολογίων γίνεται από ιερέα που φέρει επιτραχήλιον σε ευπρεπισμένο μικρό τραπέζι, όπου έχουν τεθεί Ιερό Ευαγγέλιο, ξύλινος αργυρόδετος Σταυρός, θυμιατήριο, δοχείο με καθαρό νερό, δύο κηροπή- για με καθαρά αναμμένα κεριά, μικρό ματσάκι βασιλικού ξηρού και λευκή καθαρή πετσέτα.

Τέτοιες δεήσεις βρίσκουμε πολλές στην Αγία Γραφή, όπου η Εκκλησία δεν έπαυσε να καθαγιάζει κάθε πράξη αγαθή του βίου των Χριστιανών, κάτι που ο ΡΓ’ Κανών της εν Καρθαγένη Συνόδου αναφέρει: «Ἤρεσε καὶ τοῦτο, ὥστε τὰς κεκυρωμένας ἐν τῇ συνόδῳ ἱκεσίας, εἴτε προοίμια, εἴτε παραθέσεις, εἴτε τὰ τῆς χειρὸς ἐπιθέσεις, ἀπὸ πάντων ἐπιτελεῖσθαι, καὶ παντελῶς ἄλλας κατὰ τῆς πίστεως μηδέποτε προενεχθῆναι, ἀλλ᾽ αἵτινεσδήποτε ἀπὸ τῶν συνετωτέρων συνήχθησαν, λεχθήσονται». Για όλα τα παραπάνω, η Ιερά Σύνοδος, ως Ανωτάτη Εκκλησιαστική Αρχή, έχει το δικαίωμα να τα θεσπίζει και να τηρεί την τάξη.

Οι ευχές αυτές, πέραν της θρησκευτικής αποστολής, θεμελιώνουν πλήρως και τον λόγο ύπαρξης του ασφαλιστικού θεσμού και του διαμεσολαβούντος γι’ αυτόν ασφαλιστού,

που έρχεται υπηρέτης και αρωγός στον πάσχοντα και με τραγική μοίρα άνθρωπο, ο οποίος καλείται να πει «Βόηθα, Παναγιά μου», αλλά έχει και προτροπή «Κούνα κι εσύ τα χέρια σου», κατά το αρχαίο ρητό «Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει» και το νεοελληνικό «Άγιε Νικόλα, βόηθα, σείσε και συ το πόδι σου».

Όλοι είδαμε την αφήγηση πυροπαθούς στο Μάτι Αττικής, που, προσπαθώντας να σωθεί από τις φωτιές, προσηύχετο και μέσα σε θαύμα, ο αέρας άλλαξε τις φλόγες και σώθηκε!

Οι ασφαλιστές είναι για το «χεῖρα κίνει»!

Είναι ένα μεγάλο χρυσωρυχείο όσα λέγονται στις προσευχές αυτές, που -αν δεν αμαρτάνω, κινδυνεύω να κατηγορηθώ αν δεν τονίσω την παρουσία του Θεού παντού-, θα έλεγα ότι είναι τα καλύτερα επιχειρήματα πώλησης, με τα υπέροχα νοήματα που εκπέμπουν και την ατράνταχτη φιλοσοφία και σοφία και πείρα τους.

Τι να αντικρούσεις στο «πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν»;

Τι αντίρρηση να καταθέσεις όταν ο Παύλος γράφει στους Κορινθίους ότι «ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ».

Και τι να προσθέσεις παραπάνω σε συμβουλές προς την Ασφαλιστική Αγορά σαν Επόπτης, όταν πάλι ο Παύλος, στην προς Θεσσαλονικείς επιστολή του, γράφει: «…οὐκ ἠτακτήσαμε ἐν ὑμῖν, οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγoμεν παρά τινος, ἀλλ’ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ νύκτα καὶ ἡμέρα ἐργαζόμενοι... τοῦτο παρηγγέλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴτις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι μηδὲ ἐσθιέτω. Ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους, ἀλλὰ περιεργαζομένους…».

Αλλά και αυτό που λέει ο ιερεύς σε ακολουθία επί θεμελιώσει παντός κτίσματος, ότι «ομοιώσω αυτόν που ακούει τα λόγια του Θεού με άνθρωπο φρόνιμο, που οικοδομεί οικία στην πέτρα και δεν θα πέσει σε βροχή και άνεμο και νερά ποταμού…», πόσες φορές δεν επαληθεύεται σε ανθρώπινα φυσικά φαινόμενα;

Με την ευκαιρία του φθινοπώρου, που οι αγρότες μας σπέρνουν τα χωράφια και συμβολικά για όλους που σπέρνουν έργο υπέρ συνανθρώπων, κλείνω αυτό το άρθρο με κάτι

από την ευχή «επί ευλογήσει σπόρου»: «…Καὶ νῦν δεόμεθά σου ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐπάκουσον ἡμῶν δεομένων σου, καὶ ἄνοιξον ἡμῖν τὸν θησαυρόν σου τὸν μέγαν καὶ ἀγαθὸν καὶ οὐράνιον καὶ ἐκχέον τὴν εὐλογίαν σου… ἀφορῶμεν εἰς τὸ πρόσταγμα τῆς σῆς μεγαλειότητος, τὸ κελεῦσαν ἐκτεκεῖν καὶ βλαστῆσαι τὴν γῆν καὶ δοῦναι σπέρμα τῷ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν…».

Ας γίνει καρποφόρο το έργο όλων μας!

 

Ευάγγελος Γ. Σπύρου