Μου είναι μισητός, όσο του Άδη οι πύλες, όποιος άλλα κρύβει στο νου κι άλλα στα χείλη έχει! (Αχιλλέας, Ιλιάδα Ι 312-313)

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 171, Μάρτιος - Απρίλιος 2018

 

 Μου είναι μισητός, όσο του Άδη οι πύλες, όποιος άλλα κρύβει στο νου κι άλλα στα χείλη έχει! (Αχιλλέας, Ιλιάδα Ι 312-313)

Μου είναι μισητός, όσο του Άδη οι πύλες, όποιος άλλα κρύβει στο νου κι άλλα στα χείλη έχει! (Αχιλλέας, Ιλιάδα Ι 312-313)

 

 

Το θέμα σε κείμενο 

 

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

 

Ο Όμηρος στην ραψωδία Ι της Ιλιάδος περιγράφει την σύναξη των Ελλήνων μετά την όχι καλή έκβαση του πολέμου ως τότε στην αρχή , με τους Τρώες και την προσπάθεια να πείσουν τον Αχιλλέα να μπει στη μάχη ο οποίος δεν συμμετείχε επειδή είχε οργισθεί με τον Αγαμέμνονα τόσο που ήθελε να τον σκοτώσει επειδή δεν τίμησε τον ιερέα αιχμαλωτίζοντας την κόρη του Χρυσηίδα. Άλλοι Έλληνες ήθελαν να γυρίσουν πίσω, άλλοι να επιτεθούν, άλλοι να παρακαλέσουν και τον Αχιλλέα να βοηθήσει. Σε πολλούς, ο φόβος της φρικτής φυγής τους έφερνε λύπη αβάσταχτη και κάποιοι μιλούσαν για άμυαλη απόφαση. Άλλοι φώναζαν να μείνουν και να πολεμήσουν μέχρι να κυριεύσουν την Τροία.

Το θέμα ήταν μεγάλο, σημαντικό και αφορούσε όλους. Σε αυτές τις στιγμές τα «προσωπικά» μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα και οι πιο συνετοί μπαίνουν μπροστά να ηγηθούν σε διαλόγους σωτηρίας και αποφάσεις για όλους.

Στην κρίσιμη στιγμή του Τρωικού Πολέμου πήραν τον λόγο ο Αγαμέμνων, ο Διομήδης, ο Νέστορας. Φάνηκε ότι έπρεπε να μιλήσουν στον Αχιλλέα και μετά όλοι μαζί να πάρουν απόφαση. Για να εξευμενίσουν τον Αχιλλέα διάλεξαν ξεχωριστούς άνδρες τον άξιο Οδυσσέα, τον Αίαντα, τον Φοίνικα, τον Οδίο και τον Ευρυβάτη να πάνε να μιλήσουν.

Πολλές φορές έχει σημασία ποιος εκπροσωπεί κάποιους και τι γνώσεις ή κύρος έχει μπροστά στον αντίπαλο και ανταγωνιστή. Και στις εθνικές υποθέσεις αλλά και σε επαγγελματικές και σωματεία και κόμματα. Η αφήγηση στην Ιλιάδα γύρω από την σύναξη των Ελλήνων και τον εχθρό τους, τους Τρώες έχει πολλά να πει σε πολλούς αλλά και στον ασφαλιστικό κλάδο τον σχετικό με το περιοδικό Ασφαλιστικό Ναι. Ποιοι εκπροσωπούν ή ποιος τον κλάδο; Τι παρελθόν και τι επιτεύγματα έχουν;

Όταν πήγαν στο Αχιλλέα αυτός τους καλωσόρισε αποκαλώντας τους φίλους ακριβούς αφού είναι κάτω από την στέγη που μένει. Τους έβαλαν κρασί να πιούν και άναψαν φωτιά να ψήσουν κρέατα να φάνε. Η σκηνή θυμίζει μέρες του Πάσχα που οι Έλληνες ψήνουν και γιορτές και περιοχές όπως στα βουνά της Κρήτης που σουβλίζουν αντικριστό. Διαβάστε τι γράφει η Ιλιάδα (Ι 205 – 224): «ο Πάτροκλος έφερε κρεατοσάνιδο μπρος στη λάμψη της φωτιάς και απίθωσε πλάτη αρνιού και γίδας… Κρατούσε ο Αυτομέδοντας κι έκοβε ο Αχιλλέας. Τα λιάνισε, τα πέρασε τριγύρω από τις σούβλες· ο ισόθεος Πάτροκλος φωτιά άναβε μεγάλη… κι όταν κατάκατσε… τη θράκα καλοστρώνοντας έβαλε πάνω σούβλες, τα κρέατα σηκώνοντας πασπάλισε με αλάτι… κλπ.»

Ο Οδυσσέας σήκωσε κούπα κρασί χαιρετώντας τον Αχιλλέα και στη συνέχεια τον προτρέπει να σηκωθεί και να σώσει τους Αχαιούς απ’ των εχθρών τη μάχη. Του είπε ακόμα πως ο Αγαμέμνων μετάνιωσε και πως θα του πρόσφερε πολλά. Για ώρα εξιστορούσε την προσφορά και τα δώρα και πως αν το έκανε θα τον τιμούσαν σαν θεό.

Ο Αχιλλέας αποκαλώντας τον Οδυσσέα πολύτεχνο και Διόθρεφτο, του ξέκοψε ορθά κοφτά χωρίς περιστροφές ότι δεν δέχεται δώρα, ότι επιμένει στην αποχή από τον πόλεμο και ότι υπάρχει αχάριστη ανταπόδοση για την συμβολή του. Αυτά που νομίζει θα πει, είπε και ακόμα ένα σημαντικό ότι «του είναι μισητός όσο του Άδη οι πύλες όποιος άλλα κρύβει στο νου κι άλλα στα χείλη έχει» (ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ᾽ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ, Ιλιάδα Ι 312-313). Είπε ακόμη ότι θα μπει σε πόλεμο μόνο όταν ο Έκτορας φτάσει μπροστά στη σκηνή του. Η εξέλιξη της Ιλιάδας έδειξε ότι μπήκε στον πόλεμο.

Τα διδάγματα για όλους εμάς από αυτή την ραψωδία είναι ότι απαιτείται ομόνοια και ομαδική αντιμετώπιση των όποιων αντιπάλων επί παντός. Και για την Ελλάδα μας αλλά και για όσα μας απασχολούν επαγγελματικά ή οικογενειακά.

Ειδικότερα η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος είναι κατάλληλη ώρα να γίνει Ένωση όλων και όχι ολίγων. Η κρίση ανέδειξε και τους εχθρούς της που μείωσαν την δύναμη της πάνω από το 50%. Τα στελέχη της ας μισήσουν αυτούς που άλλα κρύβουν στο νου και άλλα έχουν στα χείλη!

Αλλά είναι και ωραίο δίδαγμα και στις προσωπικές σχέσεις μας! Όποιος άλλα έχει στο νου και άλλα λέει είναι μισητός! Ισχύει για διαμεσολαβητές, ασφαλιστές που άλλα τάζουν άλλα κάνουν. Ισχύει για Διευθύνοντες Συμβούλους που άλλα λένε στα Δελτία Τύπου και στα συνέδρια και άλλα κάνουν. Ισχύει για όσους στρατολογούν νέους και άλλα τους τάζουν και άλλα κάνουν! Ισχύει για δικηγόρους, οικονομολόγους, εκπαιδευτές, συμβούλους, μέλη Δ.Σ. εταιριών και σωματείων, δημοσιογράφους, κρατικούς λειτουργούς, επόπτες κλπ. κλπ.

Πολλές φορές η εικόνα των συνεδρίων μοιάζει με το συμπόσιο του Αχιλλέα προς τους εκπροσώπους Ελλήνων. Η πραγματικότητα συνήθως είναι διαφορετική από αυτή που φαίνεται!

Ο Όμηρος ας είναι ακόμα μια φορά χρήσιμος σε όλους!

 

Ευάγγελος Γ. Σπύρου