Η φύσις ημίν γλώτταν μέν μίαν δύο δε ώτα παρέσχεν...(Ζήνων) Ισχύει και σε ασφαλιστικούς ομίλους

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 148, Μάρτιος - Απρίλιος 2014

Η φύσις ημίν γλώτταν μέν μίαν δύο δε ώτα παρέσχεν...(Ζήνων) Ισχύει και σε ασφαλιστικούς ομίλους

Η φύσις ημίν γλώτταν μέν μίαν δύο δε ώτα παρέσχεν...(Ζήνων) Ισχύει και σε ασφαλιστικούς ομίλους

 

Το θέμα σε κείμενο

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

Ένα θέμα που αφορά άτομα και εταιρείες ιδιώτες αλλά και ομίλους και κόμματα, αλλά και κάθε δημόσιο πρόσωπο όπως και ηγέτες, θρησκευτικούς , πολιτικούς, αθλητισμού ή κρατών είναι το πότε ομιλούμε και πότε σιωπούμε.

Η δυσκολία υπάρχει στο πότε ο λόγος είναι αληθής και πότε ψευδής και στο τι συνέπειες έχει η αποκάλυψη τους στους άλλους.

Όποιος ομιλεί γλώσσα ή διάλεκτο προϋποθέτει ότι φέρνει σε φως τις σκέψεις της διάνοιάς του.

Η γλώσσα είναι η γνώση, γνώση, γλώσσα.

Οι Έλληνες έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο ομιλίας και γλώσσης.

Ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος έγραψε κάπου ότι «όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει.
Και άν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους θα τους μιλάνε μεταξύ τους με μουσική...»

Φωνή είναι αυτό που φωτίζει ότι έχουμε στο νού.Φως και νούς είναι φωνή.

Ο λόγος είναι σκέψη, φωνή, σκέψη.

Σιωπή είναι το αντίθετο των λόγων και ομιλιών.

Σιωπώ σημαίνει και συμμύω, κλείνω.

Αλήθεια και αληθής λόγος είναι η κατάσταση ότι ομιλώ επακριβώς χωρίς να λησμονώ κάτι.

Λανθάνω σημαίνει λησμονώ.

Άρα, Α και λανθάνω ίσον αλήθεια.

Η Λήθη είναι πλάνη.

"Αληθές δε το μη λήθων" έλεγε ο Ηράκλειτος.

Ψεύδος είναι κάτι οχι καθαρό και ευκρινές σαν ο λόγος που δεν ακούγεται καλά αλλά κάπως σαν ψεύδισμα, ψιθύρισμα, που σε ξεγελά για αυτό και ο Αριστοτέλης το κατονομάζει απάτη και απατεών λόγος.

Οι άνθρωποι δια μέσου των αιώνων έβγαλαν το συμπέρασμα οτι η ομιλία είναι βασικό κλειδί για να γνωρίσεις τι σκέπτεται και τι πράττει κάποιος ώστε βάσει αυτών να πράξουν αναλόγως.

Χιλιάδες ρητά και γνωμικά από φιλοσόφους και μεγάλους παιδαγωγούς και ηγέτες γράφτηκαν γύρω από το θέμα και απο το πότε και πότε σιωπάμε.

Σχέσεις ανθρώπων ομάδων και κρατών ταλαιπωρηθήκαν από όχι έξυπνους χειρισμούς τους λόγου και της σιωπής.

Εκατομμύρια άνθρωποι, πλήρωσαν ακριβά την αδεξιότητα τους και έχασαν πλούτη, θέσεις, αξιώματα, ανθρώπινες σχέσεις, έρωτες, συζύγους, συνεταίρους...

Ειδικότερα άνθρωποι των πωλήσεων και δημοσίων σχέσεων σε ατομικό, εταιρικό, ομιλικό επίπεδο είναι χρήσιμο να δώσουν ιδιαίτερη σημασία στο πως χειρίζονται την γλώσσα τους.

Άλλωστε, όμιλος σημαίνει συνάθροιση και ομιλία είναι το ομού ειλείσθαι, δηλαδή το συναναστρέφεσθαι ή συναναστροφή όπου η συνεννόηση γίνεται δια της φωνής.

Στην Συναναστροφή οι Έλληνες που ονοματοθέτησαν και τις λέξεις προέτρεπαν " Η λέγε της σιγής κρείσσον ή σιγή έχεν " (ή λεγε κάτι καλύτερο από την σιγή ή σώπαινε). Οι Σοφοί προπάτορές μας αντιπαθούσαν την πολυλογίαν και την έλεγαν ασιγησία.

"Πολυλογία πολλά σφάλματα έχει το δε σιγάν ασφαλές". Ο φιλόσοφος Ζήνων ο Κιτιεύς (Κύπρος) το είπε πιο απλά: η φύση μας έδωσε μια γλώσσα και δύο αυτιά για να ακούμε διπλάσια από όσα λέμε "Του λόγου μέτρον ουχ ο λέγων, αλλ' ο ακούων" έγραφε ο Πλάτων. Υπέρβασις του ορίου που ήταν ύβρις και ετιμωρείτο αυστηρότατα είναι για μας μια προειδοποίηση για να θυμηθούμε ότι λόγον χρησιμοποιεί μόνο o άνθρωπος και ότι οφείλουμε να κάνουμε καλή χρήση του και μάλιστα μιας ελληνικής γλώσσας με μελωδική φωνή για την οποία ο Αισχύλος στην τραγωδία.

Στην τραγωδία ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ παρουσιάζει τον Ετεοκλή να παρακαλεί τον Δία και την Γην για την σωτηρία των Θηβών λέγοντας «Μη μοι πόλιν πανώλεθρον εκθαμνίσητε δηάλωτον, Ελλάδος φθόγγον χέουσαν» (μη μου αφανίσετε την πόλη που ομιλεί ελληνικά).