Δημιουργήστε μία εύφορη αλωή για να έχετε καλά αποτελέσματα!

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 150, Ιούλιος - Αύγουστος 2014

Δημιουργήστε μία εύφορη αλωή για να έχετε καλά αποτελέσματα!

Δημιουργήστε μία εύφορη αλωή για να έχετε καλά αποτελέσματα!

 

Το θέμα σε κείμενο

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

Αυτό που αξίζει ένα άτομο ή μία επιχείρηση θα μπορούσαμε να το πούμε συνοπτικά και με την έννοια κατά κάποιο τρόπο που χρησιμοποιεί ο Όμηρος στην Οδύσσεια και Ιλιάδα, την λέξη αλωή.

Η αλωή στην Ιλιάδα και Οδύσσεια του Ομήρου έχει τρεις σημασίες: Αλώνι, αμπέλι και κάθε γεωργημένος, περίφρακτος τόπος, κήπος οπωροφόρων δέντρων.

Η λέξη αλωή στο αμπέλι, αναφέρεται σε πολλές έννοιες που όλες μαζί κάνουν την έννοια αμπέλι που περιλαμβάνει την έκταση γης όπου καλλιεργείται το φυτό άμπελος η οινοφόρος, το κλήμα αλλά και το ίδιο το φυτό με τις συστάδες του, που καλλιεργείται σε πιο ποικίλα κλίματα, ιδίως όμως γύρω στις χώρες της Μεσογείου (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Κύπρος). Μια κατάταξη των αμπελιών γίνεται με βάση το χρώμα των σταφυλιών (άσπρα, μαύρα, κόκκινα, ροζακί, ροδίτης, φράουλα, σαββατιανό, σουλτανίνα, σταφίδα, μαυροδάφνη, κ.λπ.) αλλά και σε πρώιμα ή όψιμα, σε επιτραπέζια ή για οινοποσία, νωπά, αποξηραμένα.

Διαφέρει και η στήριξή τους, σε έρποντα, δεμένα, σε κρεβατίνες, αναρριχώμενα, κ.λπ. Άλλη ονομασία παίρνουν σχετικά και με τον τόπο προέλευσης, το σχήμα τους ή άλλα χαρακτηριστικά (Καρυστινό, Κορινθιακή σταφίδα, πολίτικο, κέρινο, καρυδάτο, ροδίτης, κ.λπ.).

Εάν αναλογισθούμε όλες τις «στιγμές» ζωής, ενός αμπελιού θα μείνουμε έκπληκτοι για το πόσο πολλά γίνονται σε μία αλωή-αμπέλι
και ανάλογα θα αποτιμήσουμε και την αξία του.

Για αμπέλι μεγάλο, όμορφο, χρυσό με διχάλες ασημένιες κάνει λόγο ο Όμηρος (Σ 560-65).

Τα ίδια ισχύουν και για το αλώνι, που σημαίνει τον ομαλό κυκλικό χώρο όπου γίνεται το αλώνισμα των δημητριακών.

Σημαίνει ακόμη τον χώρο που απλώνονται οι καρποί από σιτάρι, σταφίδες, φασόλια, φακές, σύκα, καλαμπόκι, κ.ά. Είναι ακόμα στο νου μου οι αναμνήσεις από το μικρό αλώνι μας στο χωριουδάκι που έζησα ως τα δέκα μου χρόνια στο Δίστρατο Άρτας, με τα καλαμπόκια και σιτάρια που αλωνίζαμε όλη η οικογένεια.

Ο Ιούλιος ήταν ο Αλωνάρης και γύρω του ανεμοστροβιλίζονται, όπως τα άχυρα στον αέρα, λέξεις όπως αλωνιά, αλωνιάτικο, πέτρινο αλώνι, αλωνίζω, αλωνισμός, αλωνιστής, αλώνιστα, αλωνίστρα, δάρτια, ψάθινα καπέλα, δικράνια, δίψα, ιδρώτας, αγάνιασμα, λίχνιασμα, θημωνιά.

Ο Μέγας πρόγονος Όμηρος, στην Ιλιάδα γράφει: «όπως αέρας τ’ άχυρο μεσ’ τα αγιασμένα αλώνια σαρώνει μεσ’ το λίχνισμα, κι απ’ τάχερο στο στάρι χωρίζει η ξανθή Δήμητρα στο φύσημα του ανέμου κι ασπρίζουν πια οι αχυριές, οι Αχαιοί τότε έτσι και από την σκόνη άσπρισαν που σήκωναν τα πόδια των αλόγων…» (ραψωδία Ε 499).

Τα αλώνια τα αποκαλεί αλωάς.

Και στην Ραψωδία Υ 496 γράφει «… και όπως τα πολυμέτωπα βόδια που κάποιος ζεύει να τρίψουν λευκό κριθάρι σε όμορφο αλώνι …(εν αλωή)…».

Όμορφες περιγραφές αλωής έχει ο μεγαλύτερος στον κόσμο επικός ποιητής Όμηρος και για τον κήπο οπορωφόρων δένδρων. Αφήστε όμορφα και γλυκά την φαντασία σας να περπατήσει σε ένα κήπο περιφραγμένο με κηπευτικά και οπωροφόρα δένδρα όπου ο ιδιοκτήτης με περισσή φροντίδα τα φύτεψε, τα κλάδεψε, τα πότισε, τα σκάλισε, τα αγάπησε, περιμένοντας καρπούς, όπως τα κόκκινα μήλα, τα κεράσια, τα ηδονικής γεύσης αχλάδια, τα μοσχομυριστά κυδώνια, τα σύκα, τα σταφύλια, τα δροσερά κόκκινα καρπούζια, τα μελιστάλαχτα πεπόνια, τις ντομάτες του, τα φασολάκια του, το δυόσμο και μακεδονήσι, τα χαμομήλια του, τις νόστιμες φράουλες…

Τα φρόντισε από ξένα χέρια, έχτισε τοίχους με πέτρα ή φυσικούς γύρω-γύρω, τράβηξε αυλακάκια, ξερίζωσε ζιζάνια και αγριάδες, περίφραξε με πλεχτά σύρματα από ανεπιθύμητους κλέφτες, έβαλε φύλακες…

Η Ναυσικά στην Ομήρου Οδύσσεια (Ζ 290-295) το πατρικό της κτήμα το αποκαλεί «ανθηρό περιβόλι» (τεθλανία αλωή). Ωραίες περιγραφές για την αλωή=κήπο, περιβόλι, διάβασα και στην ραψωδία Ω 250-360, όπου ο μεγάλος Όμηρος περιγράφει το πώς ο Λαέρτης πατέρας, γνώρισε τον γιο του Οδυσσέα όταν επέστρεψε στην Ιθάκη. Στο στίχο 221 αναφέρει ότι είχε «κτήμα πολύκαρπο» (πολυκάρπου αλωής…). Στον στίχο 225 μιλά για «…φράχτη, πέτρες μαζεύοντας να φτιάξουν για το χτήμα…» και στον στίχο 245 ο Οδυσσέας είπε στον πατέρα του Λαέρτη: «Τον κήπο βλέπω γέροντα , ξέρεις να τον φροντίζεις. Όλα καλά τα νοιάζεσαι. Δεν είναι δίχως έννοια ούτε δενδράκι, ούτε συκιά, ούτε ελιά και κτήμα, ούτε απιδιά, ούτε πρασιά αφρόντιστα στον κήπο…». Για τα πράσινα χωράφια μιλά ο Όμηρος και σε άλλες ραψωδίες: E90, I534, Σ57, Φ77, 346. Πράγματι ποιος δεν θα ήθελε να έχει μία εύφορη αλωή, πραγματικά η μεταφορικά;

Τα καλά αποτελέσματα σε μια εταιρεία ή ομάδα, έρχονται όταν η «αλωή» είναι νοικοκυρεμένη, οργανωμένη με τις απαιτήσεις που προδιαγράφουν οι εταιρείες, οι φτιαγμένες να αντέξουν στον χρόνο και είναι οι θεμελιώδεις ανθρώπινες αξίες που υπηρετούν τον άνθρωπο και την ανθρώπινη ζωή. Οι ηγεσίες τους έχουν όραμα, θεμελιώδη σκοπό και προστατεύουν το ανθρώπινο δυναμικό. Κυρίως δεν είναι «ξέφραγο αμπέλι» όπως λέει ο λαός μας..

Δείχνουν αγάπη και φροντίδα για όσους τις εμπιστεύονται.

Καλά αποτελέσματα φέρνουν στη ζωή τους (μικρή ή μεγάλη) και τα άτομα που «καλλιεργούν» στην «αλωή» τους αξίες και αρετές που αποκαλούνται από τον Απόστολο Παύλο καρποί του Αγίου Πνεύματος και είναι η καλοσύνη, η πραότης, η μακροθυμία, η αγαθωσύνη, η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η χρηστότης, η πίστη και η εγκράτεια (Γαλ. Ε, 22-23).

Καλό καλοκαίρι!