Το θέμα σε κείμενο

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

Ο μεγάλος Όμηρος, στην Ιλιάδα και συγκεκριμένα στην 18η (Σ) ραψωδία του, έχει όμορφες περιγραφές για την Ασπίδα του Αχιλλέα.

Στην δέκατη όγδοη ραψωδία, ο Αχιλλέας θρηνεί το νεκρό φίλο του Πάτροκλο, η μάνα του τού ζητά να μάθει γιατί είναι στενοχωρημένος και όταν εκείνος της λέει πως δεν θέλει να ζει αν δεν εκδικηθεί τον Έκτορα, εκείνη του απαντά πως ο θάνατος του Έκτορα θα φέρει και τον δικό του, εκείνος ανταπαντά πως δεν τον νοιάζει. Τότε, η μάνα του Θέτιδα, του ζητά να μη βγει στη μάχη πριν του φέρει νέα πανοπλία, φτιαγμένη από τον Ήφαιστο, στον οποίο θα πάει στον Όλυμπο για να την κατασκευάσει.

Ο Ήφαιστος φτιάχνει και άλλα όπλα για τον Αχιλλέα, αλλά η περιγραφή του Ομήρου επικεντρώνεται στην Ασπίδα του Αχιλλέα, που έχει διακοσμήσει από στοιχεία του ουρανού, της γης και της θάλασσας, εικόνες πολεμικές και εικόνες λαχταριστής ειρηνικής ζωής, όπου γίνονται γάμοι και χαροκόπια, με νύφες και τραγούδια.

Στους στίχους 497-508 έχει μια ενδιαφέρουσα εικόνα που την ονόμασαν «Η δίκη της ΑΣΠΙΔΟΣ του Αχιλλέα». Δείτε πώς την περιγράφει ο Όμηρος αυτή τη σκηνή. Είναι εικόνα πάνω στην Ασπίδα:

«Στην αγορά μαζεύονταν οι άντρες είχε ανάψει καβγάς καθώς δύο μάλωναν για κάποιου σκοτωμένου εξαγορά˙ (εκείνη την εποχή υπήρχε συνήθεια να πληρώνει ο φονιάς στους συγγενείς του σκοτωμένου κάποιο ποσό, για να απαλλαγεί από κάθε δίωξη, ενώ πιο παλιά έπρεπε να εκπατριστεί).
Ο πρώτος ορκιζότανε πως τα είχε πληρώσει· ο δεύτερος ορκιζότανε πως τίποτε δεν πήρε· ν’ αποφασίσει ο κριτής το ήθελαν κι οι δυο τους.
Ο κόσμος είχε μοιραστεί μπροστά σ’ αυτούς τους δύο· συγκρατούσαν οι κήρυκες τον κόσμο· και οι γέροι πάνω σε πέτρες κάθονταν μέσα στο άγιο αλώνι· των βροντόλαλων κηρύκων ραβδιά στα χέρια είχαν· κρατώντας τα σηκώνονταν να κρίνουν ένας ένας. Στη
μέση βρίσκονταν εκεί δύο τάλαντα χρυσάφι για όποιον τους θα έκανε καλύτερη την κρίση» (Ιλιάδα Σ 497-508).

Ο καθηγητής και δικηγόρος Στέφανος Δεληκωστόπουλος, το 1996, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με τίτλο «Γένεση του Δικαίου και Αρχαιοελληνική Ποίηση» και με χορηγό και τον «Όμιλο ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ» (εκδόσεις Α. Σάκκουλα).

Σχολιάζοντας την εικόνα στην Ασπίδα του Αχιλλέα, ο καθηγητής στο βιβλίο υποστηρίζει ότι «δεν υπήρξε ιστορικά ένας συγκεκριμένος νομοθέτης, ο οποίος να την εφηύρε και να την επέβαλε.

Οι ανθρώπινες κοινωνίες συνειδητοποίησαν ότι είναι για το καλό όλων οι διαφορές να λύονται όχι με μονομαχία ή αυτοδικία, αλλά με μια ορισμένη διαδικασία».

Ο καθηγητής συνεχίζει ότι «στον Όμηρο αποκτάμε μια πρώτη εκτενή περιγραφή της δίκης.

Οι περιγραφές που κάναμε δείχνουν ότι όσα έγιναν είναι κοντά στη σύγχρονη περί δίκης αντίληψη, όπου ΤΡΙΑ σημαντικά στοιχεία είναι βασικά για κάθε δίκη: πρώτον, η συμμετοχή του λαϊκού στοιχείου, δεύτερον η τήρηση των βασικών δικονομικών αρχών (όπου απαιτείται εκατέρωθεν ακρόαση και αιτιολογημένη απόφαση) και τρίτον ανεξαρτησία των δικαστών από εξουσία. Οι δημιουργοί πολιτισμού, ποιητές και συγγραφείς, είναι οι πρώτοι που διαμόρφωσαν το κράτος δικαίου», κατέληξε ο κ. Δεληκωστόπουλος.

Την τελευταία πενταετία, σε πολλά ζητήματα που αφορούν Έλληνες πολίτες, αλλά και ιδιαίτερα στον κλάδο Ιδιωτικής Ασφάλισης, έγιναν πολλά που δημιούργησαν ερωτηματικά για το εάν υπάρχει Κράτος Δικαίου, με αποφάσεις για τις συντάξεις, το PSI, τα αποθεματικά, τον Τειρεσία, τα κλεισίματα εταιριών και ο τρόπος που έγιναν τα δικαστήρια, η τύχη της περιουσίας του Ομίλου ΑΣΠΙΣ, το Επικουρικό κλπ.

Ο καθηγητής κ. Γιάννης Στουρνάρας και πρόεδρος της ΤτΕ, έχει «προσόντα» να αποκαταστήσει αδικίες, αλλά και να εγκαθιδρύσει καλύτερο Κράτος Δικαίου στον οικονομικό χώρο.