Τα «πιστεύω», οι αρχές, οι «ιδεολογίες» των εταιρειών και το Πάσχα των Ελλήνων

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 177, Μάρτιος - Απρίλιος 2019

nai t 177 10 11

 

 

Το θέμα σε κείμενο 

 

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

 

Για αρχές και θεμελιώδεις ιδεολογίες των εταιρειών μίλησαν αρκετοί ιδρυτές, μέτοχοι και χαρισματικοί ή μη ηγέτες και κυρίως αυτοί που δημιούργησαν εταιρείες που άντεξαν στο χρόνο πάνω από 50 και 100 χρόνια αλλάζοντας τη ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων! Για πρώτη φορά σε μια εκδήλωση της ΝΝ προ 25ετίας και πλέον με συγκλόνισε το γεγονός ότι για πολλούς ανθρώπους η εταιρεία τους είναι πάνω από θρησκείες και εθνικές σημαίες, όταν πετάχθηκε ένας ασφαλιστής και ζήτησε από τον τότε διευθύνοντα σύμβουλο κ. Τάκη Καραλή, σαν τελευταία επιθυμία του, να τον τυλίξουν με τη σημαία της ΝΝ όταν πεθάνει! Μελετώντας την ιστορία, τις αρχές και ιδεολογίες των μεγάλων εταιρειών, παρατήρησα ότι υπάρχουν «πιστεύω» που εγγίζουν τη θρησκευτική προσήλωση και πίστη.

Το 1935 ο Robert W. Johnson, της Johnson & Johnson, μίλησε για φιλοσοφία της εταιρείας, που δεν είναι τα μερίσματα και οικονομικά κέρδη, αλλά «η πρόοδος της θεραπευτικής επιστήμης» και «η ανακούφιση του πόνου και της αρρώστιας». Το 1943 κωδικοποίησε την ιδεολογία και συνέταξε το «πιστεύω» της J & J που τυπώθηκε σε περγαμηνή με την ίδια γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε για τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ (πηγή: Built to Last, James Collins-Jerry Porras). Σε ιδεολογίες, θεμελιώδεις αξίες και πιστεύω πολλών πολυεθνικών εταιρειών αναφέρονται συγγραφείς και μέτοχοι, αρκετά συχνά.

Έτσι, στη Sony η ανάδειξη ιαπωνικής ταυτότητας και εθνικής ιδεολογίας είναι βασική ιδεολογία, ενώ ο δ/νων σύμβουλος της IBM Thomas Watson περιέγραψε ότι στην IBM αρχές του 20ού αιώνα «επικρατούσε ατμόσφαιρα θρησκευτικής λατρείας» (Father, Son και Company-New York 1990). Ο πατέρας του ως δ/νων σύμβουλος δημιούργησε έναν οργανισμό με αφοσιωμένους ζηλωτές (κανόνες διαγωγής, σκούρα κουστούμια, ενθάρρυνε το γάμο και την οικογένεια, απαγόρευε αλκοόλ και κάπνισμα κ.λπ.). Η IBM δημιούργησε «σχολείο» με την ιδεολογία της, στην είσοδο είχε το σύνθημά της «ΣΚΕΨΟΥ», έγραψαν τραγούδια IBM, είχε ύμνο, οι νέοι υπάλληλοι διδάσκονταν ιδεολογία ΙΒΜ, εξέδωσε οδηγό με το προφίλ ΙΒΜ κ.λπ. Όλα έμοιαζαν με εκπαίδευση στρατού ή θρησκευτικής οργάνωσης. Τα ίδια συνέβαιναν στη Walt Disney (υπήρχε υποχρέωση κάθε εργαζομένου να διδαχθεί τη φιλοσοφία Disney - κάνουμε τους ανθρώπους ευτυχισμένους), τις παραδόσεις, τη λειτουργία της, την οργάνωση και τον εσωτερικό κανονισμό κοινωνικοποίησης. Υπήρχε το Disney University… Στην Procter και Gamble οι νέοι ένιωθαν ότι προσλαμβάνονται σε ίδρυμα, όχι σε εμπορική εταιρεία.

Παρατηρώντας προσεκτικά τις ιδεολογίες των μεγάλων οικονομικών κολοσσών του πλανήτη, βλέπουμε ότι τις διαπερνά μια στρατηγική προς τις ανθρώπινες αξίες και ότι η οικονομία ως λέξη είναι πιο κάτω στην ιεραρχία αξιών της ανθρωπότητας. Οι μέρες του Πάσχα των Ελλήνων και των χριστιανών έρχονται να προβληματίσουν, θέτοντας το ερώτημα γενικώς αλλά και σε κάθε άνθρωπο «ποιες είναι οι αξίες και ιδεολογίες σήμερα;». Οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν ιδεολογίες υπεράνω λαών και πολλές είναι παρμένες από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία (ισότητα - αξιοκρατία - δικαιοσύνη - ελευθερία) και άλλες από τον Χριστιανισμό κυρίως ή άλλες θρησκείες (αγάπη - αδελφοσύνη - φιλανθρωπία). Η πρώτη ιδεολογία σε έθνη και στον κόσμο δεν ήταν πάντα η ίδια. Άλλες εποχές πρώτη ιδεολογία ήταν η ελευθερία, άλλες η ισότητα, άλλες η δικαιοσύνη, άλλες η αγάπη και αλληλεγγύη. Οι πολυεθνικές εταιρείες μιλάνε πως «θέλουμε κέρδη αλλά από έργα που ωφελούν την ανθρωπότητα» (Merck), «οι άνθρωποι είναι πηγή της δύναμής μας» (Ford), «τιμιότητα και ακεραιότητα» (General Electric), «υπάρχουμε για να συνεισφέρουμε» (Hewlett-Packard), «η εταιρεία υπάρχει για να υπηρετεί το κοινωνικό σύνολο (Μotorola), «είμαστε να χαρίζουμε ευτυχία και να δοξάζουμε, καλλιεργούμε και διαδίδουμε τις υγιείς αμερικανικές αξίες» (Walt Disney) κ.λπ. Μας προβληματίζει τι υποστηρίζουν και ας έχουμε ερωτηματικά στο τι εφαρμόζουν!

Το Πάσχα, μία από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές γιορτές της Χριστιανοσύνης, γίνεται σε ανάμνηση του θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού. Αρχικά ήταν εβραϊκή

γιορτή – ο όρος προέρχεται από το εβραϊκό Πεσάχ = διάβαση, που συνδεόταν με τη βιβλική αφήγηση απελευθέρωσης των Ισραηλιτών από την αιγυπτιακή αιχμαλωσία. Μετά τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού η εορτή πέρασε και στον Χριστιανισμό. Πολλοί συνέδεσαν το Πάσχα και με το ρήμα πάσχω = παθαίνω, υποφέρω. Γεγονός είναι ότι και ο άνθρωπος και η ανθρωπότητα πάσχουν σήμερα παντού, και στην Ελλάδα, όπου η λύτρωση της Αναστάσεως δεν υπάρχει στα πιστεύω πολλών άθεων και της σημερινής κυβέρνησης του 2019, που όμως καθιερώθηκε μετά από μακρές δογματικές περιπέτειες και κατέληξε να εορτάζεται ως κινητή εορτή σύμφωνα με τη διατύπωση της Συνόδου της Νίκαιας (325) την Κυριακή που ακολουθεί τη μετά την εαρινή ισημερία (21 Μαρτίου) πανσέληνο. Αρκετοί όμως επιστήμονες, μεγάλοι δημιουργοί, φιλόσοφοι και καλλιτέχνες παγκοσμίου φήμης βρήκαν λύτρωση στις αγωνίες και τα ερωτηματικά τους, που διέπρεψαν και ήταν «κάτι» σε σχέση με μερικούς τού «τίποτα».

Ο Σταυρός και η Ανάσταση των Ορθοδόξων με τα μηνύματα των σχετικών ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας και της Κυριακής του Πάσχα, μαζί με τους πολλούς συμβολισμούς και τα έθιμα των Ελλήνων και της Ελλάδας, στην Ήπειρο, στην Κρήτη, στη Μακεδονία, στα Ιόνια Νησιά, στα νησιά του Αιγαίου, στη Θεσσαλία, στη Θράκη, στην Πελοπόννησο κ.λπ., εντός και εκτός Ελλάδος, έχουν αρκετά να διδάξουν τον σύγχρονο άνθρωπο που κυριολεκτικώς «πάσχει» ψάχνοντας ιδεολογίες, που στον κόσμο του χρήματος και των πολυεθνικών εταιρειών δεν βρίσκει, κάτι που άλλοι βρήκαν στις λέξεις «Χριστός Ανέστη»! Είναι αρκετοί αυτοί που χωρίς αντίρρηση δέχονται και εφαρμόζουν ιδεολογίες εμπορικών εταιρειών με «θρησκευτική ευλάβεια», ενώ δεν θέλουν να ακούσουν για θρησκευτικές ιδεολογίες, που σε σύγκριση με το κοινό- καταναλωτές των εταιρειών υπερτερούν κατά πολλά δισεκατομμύρια. Μας προβληματίζει θετικά και μας δίνει ελπίδες η πραγματικότητα του κόσμου της οικονομίας, που στεγνά υλικές πλευρές του εμπορίου μιλάνε για ιδεολογίες και αξίες και το Πάσχα με τα πνευματικά μηνύματά του μας οδηγεί να συνδέσουμε τις δύο όψεις της ανθρώπινης επιβίωσης και μεταφυσικής ιδεολογίας του. Τροφή σκέψεων ικανή να χορτάσει και τις ανησυχίες των ανθρώπων της ασφαλιστικής μας αγοράς.

Ευχόμενοι καλό Πάσχα στους φίλους αναγνώστες του «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΝΑΙ», ελπίζουμε στις μέρες των εορτών να βρουν χρόνο να το «φιλοσοφήσουν» λίγο και να ψάξουν απαντήσεις στο γιατί δισεκατομμύρια άνθρωποι νιώθουν «αιχμάλωτοι και ψάχνουν μια διάβαση (Πάσχα) για κάπου καλύτερα και στο γιατί οι πολυεθνικές έχουν πρώτα «ιδεολογίες» και μέσω αυτών ψάχνουν κέρδη! Τι εννοούν όταν λένε καλό Πάσχα πολλοί συνάνθρωποί μας; Υπάρχει καλό Πάσχα για όλους;

Ψάξτε, αγαπητοί φίλοι, σε μεγαλοπρεπείς ναούς ή σε μικρά ασβεστωμένα εκκλησιδάκια της Ελλάδος να ακούσετε με τα αυτιά του σώματος και της ψυχής σας ένα τροπάριο, ικανοποιητική απάντηση, που οι ψάλτες ψέλνουν την Κυριακή του Πάσχα στη λειτουργία της Αναστάσεως.

«Ω θείας! Ω φίλης! Ω γλυκυτάτης σου φωνής! Μεθ’ ημών αψευδώς γαρ επηγγείλω έσεσθαι, μέχρι τερμάτων αιώνος Χριστέ∙ ην οι πιστοί, άγκυρα ελπίδος, κατέχοντες, αγαλλόμεθα!».

 

Απρίλιος 2019
Ευάγγελος Σπύρου