Το όνομά σου λέγε μας!

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 165, Μάρτιος - Απρίλιος 2017

Το όνομά σου λέγε μας!

Το όνομά σου λέγε μας!

 

Το θέμα σε κείμενο 

 

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ»

 

Εἴπ᾿ ὄνομ᾿ ὅττι σε κεῖθι κάλεον μήτηρ τε πατήρ τε ἄλλοι θ᾿ οἳ κατὰ ἄστυ…!
(Ομήρου Οδύσσεια, θ, 548-554)

 

Στην όγδοη ραψωδία της Οδύσσειας, ο Όμηρος παρουσιάζει τον Οδυσσέα ανώνυμο ξένο μπροστά στους Φαίακες. Κολυμπώντας μετά από τρικυμία ο Οδυσσέας βγαίνει σε στεριά, στο νησί των Φαιάκων (Κέρκυρα). Για να περάσει τη νύχτα του μάζεψε φύλλα και σκεπάστηκε πέφτοντας σε βαθύ ύπνο. Ξύπνησε από φωνές της Βασιλοπούλας Ναυσικάς και των κοριτσιών της συντροφιάς της, που έπαιζαν με μια σφαίρα που πήγε κοντά του.

Η Ναυσικά τον κάλεσε στο παλάτι του πατέρα της Αλκίνοου όπου εκείνος και η Βασίλισσα Αρήτη τον καλοδέχονται, τον φροντίζουν, του υπόσχονται επιστροφή στην πατρίδα του και ακόμα εάν ήθελε να παντρευτεί την κόρη τους. Προς τιμήν του στήνουν χορό, τραγούδι και αγώνες! Μέσα στο γλέντι ο τραγουδιστής Δημόδοκος τραγουδά για την Αφροδίτη και Άρη και ο Οδυσσέας του ζητά να τραγουδήσει για την Τροία και τον Δούρειο Ίππο. Ο Βασιλιάς βλέπει τον ξένο άνδρα να συγκινείται και να σκουπίζει τα δάκρυά του. Που ως τη στιγμή εκείνη ήταν ανώνυμος ξένος (χωρίς όνομα). Ο Αλκίνοος σταμάτησε τον Δημόδοκο να τραγουδά λέγοντας στους Φαίακες ότι το τραγούδι για τη Τροία δεν δίνει χαρά σε όλους. «Ο ξένος μας δεν έπαψε να κλαίει και να θρηνεί.

Εμείς του δώσαμε δώρα τιμημένα και φιλοξενία. Τον ξένο αδερφό τον νοιώθουμε, αλλα δεν γνωρίζουμε το ονομά του. Για αυτό και σε ρωτάω ξένε, το όνομά σου λέγε μας! Πατέρας και μητέρα και οι άλλοι πως σε φώναζαν οι γείτονες στη Γη σου; Το όνομά σου λέγε μας! Εἴπ᾿ ὄνομ᾿ ὅττι σε κεῖθι κάλεον μήτηρ τε πατήρ τε ἄλλοι θ᾿ οἳ κατὰ ἄστυ…! (Ομήρου Οδύσσεια, θ, 548-554). Κανένας δεν είναι χωρίς όνομα απ’ τους ανθρώπους, ασήμαντους ή άρχοντες αφού στον κόσμο έρθει, σαν τον γεννήσουν οι γονείς του του δίνουν τ’ όνομα του..». Στη συνέχεια (ραψωδία ι) ο Οδυσσέας αποκαλύπτει την ταυτότητα του, το όνομά του και τον συνεχή πόθο του να γυρίσει στην Ιθάκη-πατρίδα του.

Στην ιστορία με τον Κύκλωπα αμέσως μετά υπάρχει και η παραπλάνηση με το επίθετο κανένας! “Κανένα με λένε”, είπε στον Κύκλωπα δίνοντας αφορμή για σκέψεις γύρω από την παραπλάνηση του ονόματος!

Γύρω από το όνομα και τη σημασία της έννοιας έχουν γραφεί πολλά και θεωρώ ότι είναι το σημαντικότερο στη ζωή του ανθρώπου να καταφέρει να έχει όνομα που εκφράζει τον…άνθρωπο με τις αρετές του!

«Εἴπ᾿ ὄνομα!» είπε στον Οδυσσέα ο Αλκίνοος και η φωνή του αντηχεί ανά τους αιώνες σε όλους όσους ανώνυμα με σύγχυση ομιλούν στην κοινωνική, πολιτική, θρησκευτική, οικονομική ζωή! Ποιος είσαι; Είσαι αυτό που η έννοια του ονόματός σου υποδηλοί; Τιμάς το όνομά σου;
Οι φθόγγοι της φωνής μας έφτιαξαν συλλαβές, λέξεις, έννοιες και προτάσεις για συνεννόηση με τους άλλους που εμιμήθηκαν ήχους και θορύβους από άλλους ανθρώπους και ζώα και δραστηριότητες που όλοι καταλάβαιναν ως κοινά.

Αυτά οδήγησαν τον Αριστοτέλη να υποστηρίζει ότι «το μιμεῖσθαι σύμφυτον τοις άνθρώποις ἐστί» (Αριστ, Ποιητ.9.1451) και τον Πλάτωνα στον Κράτυλο «ὄνομα δήλωμα τοῦ πράγματος». Ον και όνομα είναι πια αλληλένδετα και το κάθε τι έχει οντότητα. Χωρίς όνομα δεν υπάρχει κάτι.
Έτσι στην Γραμματική όνομα είναι κάθε λέξις με την όποια δηλούται πρόσωπο, πράγμα, ζώον και ιδιότης αυτών. Το όνομα ξεχωρίζει κάποιον από τους άλλους . Γι’ αυτό έχει σημασία το όνομα το κύριο που δεν αλλάζει ούτε πρέπει επειδή τα υποκοριστικά ελαττώνουν την έννοια και επειδή προκύπτει δυσαρμονία σημαίνοντος και σημαινομένου.

Ζούμε σε εποχές που την αρμονία της φύσεως την ανατρέψαμε όπως και τα φερσίματα μας, τα κτήρια μας, τα ρούχα μας, το «ντιζάϊν» όπως λένε κάποιοι...!

Η Ελληνική γλώσσα που απετέλεσε βάση σε πολλές γλώσσες διαθέτει πολλές λέξεις για να εκφράσει το όνομα στο καθετί και για τον καθένα στην έννοια του.

Είναι εύκολο για όλους τους Έλληνες να προσπαθήσουν ώστε το όνομα τους να μην έχει απόσταση (ούτε μικρή ούτε μεγάλη) από την έννοια. Εκτός του βαπτιστικού μας ακόμα έχουμε και ως επαγγελματίες, ως εργαζόμενοι εταιριών, ως οικογενειάρχες, ως πολιτικά πρόσωπα, ως μέλη πατρίδας, θρησκείας, κοινωνίας, έθνους κ.λπ..

Στον ασφαλιστικό κλάδο, πολλοί δεν εκφράζουν αυτό που δηλώνουν σε κάρτα ή ταυτότητα, ως άτομα και ομάδες ή κλάδος.

Η ίδια Ασφαλιστική αγορά προκάλεσε δυσαρμονία εννοιών βάζοντας με την έννοια της ασφάλισης και άλλες έννοιες όπως χρηματιστήρια, Αμοιβαία, Bancassurance, δάνεια, ακίνητα, επενδύσεις κ.λπ.

Ο νέος πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος κ. Δ. Μαζαράκης, που εξήγγειλε προσπάθεια επικοινωνίας με τους Έλληνες ας προβληματιστεί στο ερώτημα του Αλκίνοου «Εἴπ᾿ ὄνομα!». Πρέπει ο λαός να μάθει ποιο το όνομα της ασφάλισης.

Τι είναι τελικά η Ασφαλιστική αγορά; Ποιοι γνωρίζουν και ποιοι όχι το όνομά της; Ας απαντήσει. Είναι ο ασφαλιστικός κλάδος κερδοσκοπική ομάδα; Είναι αξιοπρέπεια ή βάρος για τον Έλληνα; Είναι μόνο για άλλους λαούς πλην Ελλήνων; Ξέρουν το όνομά τους οι κυβερνώντες;

“ Εἴπ᾿ ὄνομα ” αγαπητέ αναγνώστη και ανώνυμε Έλληνα! Και κυρίως εσύ φίλε ασφαλιστή. Έτσι απλά!