Σχεδόν 50 χρόνια…

Ασφαλιστικό ΝΑΙ, Τεύχος 158, Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2016

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν, έγραφε ο Μανώλης Ρασούλης και τραγουδούσε ο Νίκος Παπάζογλου. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ στίχου και πραγματικότητας στον κλάδο μας, αν αναλογιστούμε ότι, πριν από 50 χρόνια, το 1966, εκδηλώθηκε για πρώτη φορά ανοικτά η κρίση που σοβούσε χρόνια πριν στις σχέσεις μεταξύ τραπεζοασφαλιστικών και ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Μία αντίθεση που συνεχίσθηκε και τα επόμενα χρόνια και «κρατάει» μέχρι και τώρα, αφού φροντίζει να τη θυμίζει και η πολιτεία με τις επιλογές της, όπως π.χ. τη στήριξη για το PSI των τραπεζικών ασφαλιστικών εταιρειών μέσω των τραπεζών, όχι όμως και των ελληνικών ιδιωτικών ασφαλιστικών, ο αριθμός των οποίων όσο πάει και μειώνεται.

Όπως διαβάζουμε στο Λεύκωμα για τα 100 χρόνια της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, την 1η Ιανουαρίου του έτους αυτού η «Ασπίς Πρόνοια» ανακοινώνει την «προειδοποιητική» αποχώρησή της από την Ένωση, στην οποία κυριαρχούν οι τραπεζοασφαλιστικές επιχειρήσεις. Με την ενέργεια αυτή συμφωνούσαν, με κατ’ ιδίαν ή και δημόσιες τοποθετήσεις τους, και αρκετές άλλες εταιρείες του κλάδου. Στο πλαίσιο αυτό, η αποχώρηση της «Ασπίς Πρόνοια» τροποποιεί τα δεδομένα και ανοίγει το δρόμο για τη
διαμόρφωση ενός διαφορετικού τοπίου στα ασφαλιστικά δρώμενα της χώρας.

Και ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια του 1966 ο πόλεμος εντείνεται, την 1η Ιανουαρίου του 1967 η «Ασπίς Πρόνοια» ξαναεγγράφεται στην Ένωση. Ωστόσο τα «πνεύματα» δεν ηρέμησαν και τελικά -μέσα από διάφορες διαδικασίες που δεν είναι της ώρας- η Ένωση οδηγήθηκε στη διάσπαση, για να επανενωθεί παρά πολλά χρόνια αργότερα.

Η αγορά μας λοιπόν χωρίζεται σε τραπεζικές, πολυεθνικές ιδιωτικές ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες, εδώ και 50 χρόνια… Πιο ευάλωτες από άλλες μοιάζουν να είναι οι ελληνικές ιδιωτικές ασφαλιστικές, όπως έδειξε και η εμπειρία των τελευταίων 50 χρόνων. Εδικά την περίοδο της κρίσης οι ελληνικές ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες χάνουν συνεχώς έδαφος, σε βάρος των άλλων δυο κατηγοριών.

Είναι γνωστή και η πρόσφατη περίπτωση της Aigaion Ασφαλιστικής και αυτά που είπε ο επικεφαλής της κ. Νίκος Βελλιάδης για το PSI και το Solvency II.

Στο μεταξύ οι πολιτικοί της εκάστοτε κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, ενώ δεν δείχνουν κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ελληνικών συμφερόντων επιχειρήσεις, φωνασκούν όλη την ώρα για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Στον ασφαλιστικό κλάδο όμως δεν μας λείπει αυτό. Δεν μας λείπουν οι ξένες επενδύσεις, αυτό που μας λείπει είναι οι ελληνικές επενδύσεις. Ας ρίξουμε μια ματιά στην αγορά μας, θα διαπιστώσουμε ότι όλες οι μεγάλες ξένες πολυεθνικές ασφαλιστικές εταιρείες είναι εδώ. Μήπως δεν είναι εδώ η ΑΧΑ, η Allianz, η Generali, η MetLife, η ING, η ΑΙG, η CNP; Καλοδεχούμενες οι ξένες επενδύσεις, αλλά μήπως πρέπει να προσέξουμε λίγο περισσότερο και τις ελληνικές;