Είστε εδώ: Αρχική / Επιστολές /
Από κ. Αντώνη Σπανό, Σύμβουλο Επιχειρηματικής Αρίστευσης
Αγαπητέ κύριε Σπύρου,
Σε ένα από τα πρόσφατα δημοσιεύματα του NEXT DEAL, διάβασα με χαρά την πληροφορία για το άγαλμα του Στρατηγού Μιλτιάδη στο Μαραθώνα.
Σε μια εποχή που η πιο συνηθισμένη τιμή στα αγάλματα (που τιμούν προγόνους και ιστορία), είναι να τα πασαλείβουν με σπρέι και ακαταλαβίστικα σχήματα – αρκεί να τα βανδαλίσουν –, η δική σας πρωτοβουλία είναι ένα φωτεινό παράδειγμα ότι μπορούμε ακόμα να σεβόμαστε την ιστορία και την καταγωγή μας.
Ο στρατηγός Μιλτιάδης υπήρξε – όπως κάθε μεγάλη προσωπικότητα – αντικείμενο αντικρουόμενων απόψεων, κυρίως λόγω των νεανικών επιλογών του, και της επικοινωνίας με τους Πέρσες.
Η εμπειρία του όμως αυτή με τους Πέρσες βόηθησε αποφασιστικά τον Ελληνισμό να τους αντιμετωπίσει κατά τους Περσικούς πολέμους.
Εκεί συγκρούστηκαν δύο πολύ σημαντικοί πολιτισμοί.
Το ελεύθερο πνεύμα των Ελλήνων και η καλά οργανωμένη στρατιωτική μηχανή των Περσών όπου όμως ίσχυε πάντα και μόνο ο λόγος του Ανώτατου Άρχοντα.
Ίσως είναι κουραστικό να υπενθυμίσει κανείς ότι, αν η έκβαση των Περσικών πολέμων και ιδιαίτερα της μάχης του Μαραθώνα, ήταν διαφορετική, η ιστορία του κόσμου θα ήταν διαφορετική και σαφέστατα η εξέλιξη των Ελλήνων σαν φυλής θα ήταν διαφορετική.
Η μάχη του Μαραθώνα έχει χαρακτηρισθεί σαν μία από τις πιο κρίσιμες μάχες τις ανθρωπότητας.
Όταν επισκέπτομαι τον ιερό χώρο του Μαραθώνα δακρύζω. Δακρύζω γιατί οι Αθηναίοι και οι σύμμαχοί τους δεν χρειάστηκαν να εμφανισθεί κάποιος σε παράθυρα της τηλεόρασης για να τους ξεσηκώσει να πάρουν τα όπλα τους (70 κιλά ζύγιζε η κάθε πανοπλία με το ξίφος και το δόρυ), και να πάρουν τρέχοντας το δρόμο για το Μαραθώνα, ελεύθεροι άνθρωποι με ελεύθερη βούληση. Ήταν άνθρωποι με όραμα, όταν ένα σωρό άλλες πόλεις είχαν ήδη μηδίσει.
Ονειρεύομαι ακόμα ότι η λάσπη κάτω από τα έλη στο Σχοινιά μπορεί να περιέχει μαρτυρίες εκείνης της μάχης, Ελλήνων οπλιτών και των 10.000 «αθανάτων» Περσών πολεμιστών που έχασαν τη ζωή τους στα έλη, στην καταδίωξη που ακολούθησε.
Από εδώ και πέρα ο στρατηγός Μιλτιάδης θα συντροφεύει τις σκέψεις μας στο Μαραθώνα.
Κύριε Σπύρου, είναι όμορφο να έχει κανείς οράματα. Ακόμα πιο όμορφο είναι να πραγματώνει κανείς τα οράματά του και να φθάνει στην αυτοπραγμάτωση, όπως νομίζω πως εσείς κάνατε.
Με εκτίμηση,
Αντώνης Σπανός
Σύμβουλος Επιχειρηματικής Αρίστευσης







